The Student Hotel, Maastricht

“Een wolkenkrabber op zijn kant”, zo definieert Olivier Graeven het Eiffelgebouw in Maastricht. Ondanks dat is het nog steeds een gebouw met een imposante hoogte die bezoekers verblijdt met een uitzicht over de stad en haar groene omgeving.

Alles aan het Eiffelgebouw is groot: de uitstraling, de 40.000 m² oppervlak én het dakterras dat 1.000 m² telt. Zo’n pand renoveren, terwijl er geen Programma van Eisen was gedefinieerd, is geen eenvoudige opgave. Toch toonden – mede door de crisis – veel architectenbureaus zich geïnteresseerd; 26 bureaus dongen naar de hand van de witte ‘grande dame’ in Maastricht. Maar het was architectenbureau Braaksma & Roos die de prijsvraag won. “Het Eiffelgebouw is zeer pragmatisch ontworpen en eerder indrukwekkend dan mooi”, vertelt Olivier Graeven over het oude fabriekspand van Sphinx. “Om het gebouw te laten opleven moest het hersteld, opgewaardeerd en getransformeerd worden. Het herstel betrof met name het wind- en waterdicht maken. Opwaarderen deden we door de toegankelijkheid te verbeteren en de schil te isoleren, maar het Programma van Eisen had nog geen invulling gegeven. Voorop stond dat het een functieloze herbestemming kreeg om een palet aan toekomstige gebruikers aan te spreken.”

Nieuwe eigenaren
Al snel diende een potentiële huurder zich aan. “The Student Hotel wilde circa 55% van het oppervlak in gebruik nemen en 320 kamers realiseren. In de loop der tijd is het aantal kamers opgeschroefd naar 365 en kregen twee vloeren – die in eerste instantie leeg gehouden werden – ook een hotelbestemming.” Maar er zijn meer gebruikers. Op de bovenste verdiepingen werden 16 lofts met een dakterrassen gecreëerd. “En het dak is ontsloten voor het publiek zodat iedereen van een spectaculair uitzicht over Maastricht kan genieten.” Hier is een skybar gerealiseerd en op het terras organiseert The Student Hotel Sunny Sundays. En – net als in de rest van het hotel – toont het gebouw ook hier haar historie. “Oorspronkelijk stond op het dak de waterberging voor de fabriek, een buffervat met een inhoud van 150.000 liter. Dit betonskelet maakten we zichtbaar en is nu een soort podium in de rooftopbar geworden.” Wat echter een punt van aandacht is – met zo veel activiteiten op het dak – is de geluidsoverdracht. “Het dak is daarom geïsoleerd en voorzien van een zwevende constructie die geluidsoverdracht naar de appartementen beperkt”, weet Graeven.

Dakterras
Voor de technische uitvoering van het 1.000 m² tellende dakterras is Zoontjens ingeschakeld. “De windbelasting is groot, de luchtbehandelingskasten moesten weggewerkt worden én er waren hoogteverschillen te overbruggen”, legt Gaston van der Heijden van Zoontjens uit. “Door de windbelasting moesten we 180 kg per m² gewicht toevoegen. De Dreen®Robusto tegel met een afmeting van 120x60x8 cm voldeed hieraan. Om oneffenheden weg te werken zijn de tegels gelegd op het DNS®Large-systeem. Dit systeem biedt niet alleen de mogelijkheid om een terras tot een meter op te hogen en te nivelleren, maar verdeelt de druk ook regelmatig over de dakconstructie.” Bijzonder is daarnaast het speciale frame dat met BAM is ontwikkeld. “De tegels liggen in een constructie die over de luchtbehandelingskasten – midden op het terras – geplaatst is. Zo ontstaan extra zitplaatsen én staand op deze extra verhoging openbaart zich een uitzicht dat tot over de landgrenzen reikt.”

Dit artikel verscheen eerder in Bouwkwaliteit in de Praktijk


Projectfotografie


Projectlocatie


Terug naar het projectenoverzicht